Fixygen Messenger Bag

:: Krink Color on PVC. Bag
:: Designed by Pariwat A-nantachina

Your Robot, My Robot

:: MY ROBOTS // จิตติ จำเนียรไวย
12 พฤศจิกายน – 10 ธันวาคม 2552
งานเปิดนิทรรศการ: วันพฤหัสบดีที่ 12 พ.ย. ตั้งแต่ 19.00 น. เป็นต้นไป

:: อาร์ตกอริลล่าส์ อาร์ตแกลเลอรี่ภูมิใจเสนอนิทรรศการศิลปะ “My Robots” นิทรรศการเดี่ยวครั้งแรกของ หนุ่ม จิตติ จำเนียรไวย

:: ในนิทรรศการครั้งนี้ จิตติ นำความสุขและความทรงจำในวัยเด็ก ถ่ายทอดผ่านหุ่นยนต์ในงานศิลปะอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา โดยหุ่นยนต์เหล่านั้นเปรียบประหนึ่งสัญลักษณ์แทนเรื่องราวๆต่างที่น่าจดจำ บรรดาหุ่นยนต์ที่ถูกเขียนขึ้นซ้ำๆ เปรียบเหมือนการระลึกถึงเหตุการณ์ เรื่องราว ในความทรงจำที่ถูกทับซ้อนเข้าด้วยกัน ชัดเจนบ้าง เลือนลางบ้าง แต่เมื่อหลอมรวมเข้าด้วยกันทั้งหมด กลับกลายเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข ที่ถูกเติมเต็มจากเรื่องราวต่างๆที่ประกอบเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์

:: นิทรรศการคร้ังนี้ประกอบไปด้วยงานภาพวาด ภาพเขียน ภาพพิมพ์ งานคอลลาจ ที่ทำขึ้นเพื่อการแสดงคร้ังนี้โดยเฉพาะ รวมไปถึงกองทัพหุ่นยนต์ไม้จากฝีมือแขกรับเชิญจากหลากหลายวงการศิลปะ อาทิ ก้องศักดิ์ พูลผลวัฒนา, บุญชัย เวศม์มัฆวาน, ธนานพ แสงอรุณ, ปริวัตน์ อนันตชินะ, ภานุพงษ์ ตันติโยธิน, ธิธาพร วรรณศิลป์, สุทธิชาติ ศราภัยวานิช, วชิระ เพชรมณีนิลใส, พัชรพล แตงรื่น, จตุพล ชมภูศรี, ทัศน์พงศ์ พุ่มจันทร์, จิรพงศ์ ศรีสุขวงศ์วัฒนา, พีรพงศ์ อุทัยแพน และวิภาศิริ ฮวบเจริญ


:: ส่วนตัวนี้ของผมเองคร้าบบบบบบบบบ


:: นิทรรศการจัดแสดงระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน ถึง 10 ธันวาคม นี้
:: เข้าชมฟรี!
:: สอบถามข้อมูลเพ่ิมเติม กรุณาติดต่อแกลเลอรี่

My Fixie Group Blog

LINK

My Sister!

:: หลายคนเคยถามผมว่า ทำไมถึงเลือกเรียนศิลปะ? เริ่มขีดๆเขียนๆได้ยังไง?
และมีใครเป็นแรงบันดาลใจ? พี่สาวผมเองครับ คือคำตอบของทุกคำถาม
:: ย้อนหลังไป 20ปี เห็นจะได้ เธอนั่ง Drawing รูปประตูเหล็กอยู่บนโต๊ะทำงาน
ของป่าป๊า ส่วนผมกำลังง่วนอยู่กับของเล่นชิ้นโปรด ณ ตอนนั้น (ไม่ปืนก็หุ่นยนต์)
ผมแอบเห็นงานของเธออยู่ลางๆแต่แสร้งทำเป็นไม่สนใจ ไม่น่าเชื่อนะครับว่า
ภาพในวันนั้นติดตาตรึงใจ ผมถึงทุกวันนี้ หลังจากวันนั้นพอมีคนมาถามว่า
โตขึ้นอยากจะเป็นอะไร ผมเลือกที่จะตอบสายอาชีพที่เกี่ยวข้องกับศิลปะล้วนๆ
:: ผมได้เรียนศิลปะตามใจหวัง ส่วนพี่สาวคนสวยของผมดันหนีไปทำบัญชีตลอดชีวิต
การทำงานของวัยรุ่นตอนต้นและตอนปลาย จนกระทั่งเธอป่วยด้วยอาการช็อคโกแลตซีส
และต้องทำการรักษา ผ่าตัด และนอนรักษาตัวอยู่ที่บ้านเฉยๆนับเดือนเศษ ด้วยความ
เป็นน้องที่น่ารักจึงชักชวนแนะนำ รวมถึงฝืนความหลังของเธออีกสักครั้งด้วยงาน
ศิลปะนั้นเอง ภาพในวันนั้นย้อนกลับมาอีกครัั้ง ต่างกันแค่เพียงผมกำลังง่วนอยู่กับของเล่น
ชิ้นใหม่นั้นคือ ผืนผ้าใบกับสีอะครีลิคแทน
:: ทุกวันนี้เธอใช้ชีวิตแบบศิลปินเต็มตัว ปลีกตัวออกจากโลกของตัวเลขและงานประจำที่แสนน่าเบื่อ
โดยหันมาทุ่มเทให้กับลายเส้นขาวดำ ในแบบฉบับที่เป็นตัวของเธอเอง

:: เชิญรับชมและติดตามงานของ ภัทรพร อนันตชินะตามลิงค์นี้ครับ
DEEPER

:: ตัวอย่างผลงานของเด็กจบบัญชีครับ